According to Japanese architect Professor Kenzo Tange’s 1978 Master Plan, the northernmost sector is also known as the New Lumbini Village. It serves as the formal gateway and arrival threshold for the entire 1×3 mile sanctuary.
Tange designed this area to house essential infrastructure, including visitor centers, administrative offices, bus terminals, research institutes, and accommodations. By concentrating commercial and transport activities at this northern entry point, the plan preserves the spiritual integrity and silence of the Monastic Zone and the Sacred Garden situated further south.
Just beyond the gateway area stands the pristine white World Peace Pagoda (Nipponzan-Myohoji) and the World Peace Bell, installed to offer visitors an immediate symbolic ritual of peace before they embark down the central canal. While historical pilgrimage routes during the Ashokan and medieval eras entered the sacred grove through local village paths, the modern master plan uses this northern gateway to create an organized, contemplative transition for millions of international visitors.
जापानी वास्तुकार प्रोफेसर केन्जो टांगेको सन् १९७८ को लुम्बिनी गुरुयोजना अनुसार, नव लुम्बिनी ग्राम (The New Lumbini Village) का नामले परिचित सबैभन्दा उत्तरी क्षेत्रले १×३ वर्ग माइलको समग्र पवित्र क्षेत्रका लागि औपचारिक प्रवेशद्वार तथा स्वदेशी र विदेशी आगन्तुकहरूको स्वागत बिन्दुको रूपमा काम गर्दछ।
प्रोफेसर टांगेले यस क्षेत्रलाई सूचना केन्द्र, प्रशासनिक कार्यालयहरू, बस टर्मिनल, अनुसन्धान प्रतिष्ठानहरू र आवासजस्ता अत्यावश्यक पूर्वाधारहरू व्यवस्थित गर्नका लागि रूपरेखा तयार गरेका थिए। सम्पूर्ण व्यापारिक तथा यातायातसम्बन्धी गतिविधिहरूलाई यस उत्तरी प्रवेश बिन्दुमै सीमित राखी, यो योजनाले दक्षिणतर्फ अवस्थित पवित्र विहार क्षेत्र र पवित्र उद्यानको आध्यात्मिक मर्यादा, निष्ठा एवं शान्तिलाई अक्षुण्ण राख्दछ।
यस प्रवेशद्वारबाट दक्षिणतर्फ अघि बढ्दा, सेतो विश्व शान्ति स्तूप र लुम्बिनी विश्व शान्ति घण्टीले आगन्तुकहरूलाई शान्तिको सुखद अनुभूतिसहित स्वागत गर्दछन्, जसपछि मात्र उनीहरू केन्द्रीय नहर हुँदै पवित्र उद्यान तर्फको आफ्नो यात्रा आरम्भ गर्दछन्।
