Link is copied to clipboard.

Karyabinayak Temple

224 people have read this story


Namaste! Welcome to Karyabinayak Temple.

वक्रतुण्ड महाकाय सूर्यकोटि समप्रभ – निर्विघ्नं कुरू मे देव सर्वकार्येषु सर्वदा

Vakrtunda Mahakay Suryakoti Samaprabha – Nirvighnam Kurume Deva Sarvakaryeshu Sarvada

You are at Shree Karyabinayak Ganesh Temple of Bungmati, Lalitpur Metropolitan City Ward No. 22 in the Kathmandu Valley that lies within the Lalitpur District of Bagmati Province.  

History of the Karyabinayak Temple 

Karyabinayak is one of the most famous of the four Binayaks of Kathmandu Valley. The other three are Jal Binayak of Chobhar, Surya Binayak of Bhaktapur, and Ashok Binayak of Kathmandu. Since the work of the devotees is accomplished, the devotees worship to complete their unfinished work before starting the new work.

There is a legend associated with how Shri Karyabinayak Ganesh came into being. The lack of rain for 12 years in Nepal Mandal led up to famine and drought, and it was very difficult for its residents to live. To solve the common problems of the people living in this Nepal Mandal, three people King Narendra Dev of Bhaktapur, Tantric Guru ‘Bandhudatta’ of Kathmandu, and Lalit Jyapu of Lalitpur were able to bring water together. Since then, it has been believed that worshiping in this place will lead to the proper completion of work.

According to the inscription found in Karyabinayak, this temple (Devasya) was duly established by 11 local residents of the Banda (Shakya) community from Chaturdarshi Guthi under the command of Purna Singh, the representative of Bungmati, on the day of Krishna Saptami on Thursday in the month of Nepal Sambat 781 (1661 AD). During this time, the rule of Shri Niwas Malla had just started in Patan. 

In history, this action of Bungmati is mentioned for the first time in the play ‘Ramanka’ written in Nepal Sambat 501 (1380 AD). However, during the time of Narendradev of the Lichchavi period, there is a legend that when he went to take Machhindranath in Kamarup Kamakshya, there was a worship of karma siddhi here. 

The main gate of the temple has the shape of the moon and the sun engraved, while just below it is the figure engraved on the wood of Kumar and Ganesh and there is a kalash at the end. After entering inside, there is a board to keep the same worship on the right side.

On the left, there is a bhajan room where bhajans can be sung and various instruments can be played. Directly in front of him is the main temple of Karyabinayak. In front of the main temple, the vehicle of Karyabinayak or Ganesha can be seen. The statue of Champadevi Mata is located along with the pillar.

On the west side of the pillar is also a statue of Jalbinayak and a statue of the idol. There is also an interesting legend about the lord Jalbinayak sitting here. According to this, if the Nakkhu river changes its natural course and flows towards Karyabinayak through Sohrkhutte of Bungmati, then Jalbinayak will be seated on this statue of Lord Bungmati Karyabinayak.

There is also a place to light a lamp nearby. There is a tradition of lighting a lamp here and worshiping Karyabinayak and other gods. A lamp lit with a witness to the fire god can remove the darkness and one can wish for the completion of the work with a light or clean spirit.

There is an archaeological dhuni at the place where the lamp is lit, in which the fire burns for 24 hours and 365 days, and its ashes are also used as ‘tilak’. It is believed that applying it on the whole body will cure skin diseases. 

Main temple of Karyabinayak

This temple is built in a small size pagoda style, which is being renovated from time to time. On the four corners of the roof of the temple, the statue of Chatur Maharaj can be seen and the figure is engraved on both sides. This idol is believed to protect the temple. Some devotees also refer to Karyabinayak as ‘Siddhi Vinayak’ as they come back to the temple after the fulfillment (siddhi) or completion of the work.

Inside this temple, worship is done on a natural Ganesh-shaped rock. It is customary to keep the idol of Lord Ganesha twice a year in this temple. Once a year, on the day of Sakimana Purnima, this idol is brought and installed, and the next time on the day of Ghode Jatra, the original Ganesh idol is kept in the bed of Karyabinayak and rotated in the premises of Bungmati Settlement. 

Karyabinayak Divine Power

It is popularly believed that by worshiping and visiting Shri Karyabinayak Ganesh, the work done by one’s pure heart will be fulfilled. Therefore, when devotees start their unfinished work or new work, the worship and prayers are done so that the work is completed successfully.

About the Karyabinayak Area

Spread over an area of about 62 ropanis, Shree Karya Binayak area is bordered by Nakkhu Khola to the east, Bungmati Settlement to the south, Khokana to the north, and Bagmati River to the west. Trees and herbs of different species are found in this region.

There is a cliff about 200 feet deep in front of The Karyabinayak Ganesh. The western and southern parts of the region are likely to be affected by landslides every year, so it is necessary to take initiative from the concerned bodies for its conservation. 

The locals of Bungmati call this place ‘Gale’, which means forest. Therefore, Karyabinayak is also considered a famous picnic spot or banquet venue. At present, a suspension bridge connecting Prathampur Vihar has also been constructed here, which has increased the flow of domestic tourists. 

Holy places in the Karyabinayak area

  1. Karuna Tirtha 

Karuna Tirtha is the confluence of water coming from the stone stream of ‘De Pokhari and Machhindranath Temple’ and the water coming from the dhokapini pond of Bungmati. Next to this shrine is Karyabinayak Ganesha. Karuna Tirtha, located in the south gorge of the temple, flows into the Bagmati River.

  1. Gyan Kunda

There is a pool of knowledge in the north-west corner of the temple, Amal Dol. Lord Ganesha is bathed in the morning with its water. 

Jatra and Puja Festivals of Karyabinayak Temple

Shree Karyabinayak Ganesh Guthi has been conducting puja, festival, and jatra of Karyabinayak Ganesh, which has been going on since ages and donors have also kept some land in the name of Shri Karyabinayak Ganesh to conduct these pujas, festivals and jatras.

It has been a tradition for the priests of The Karyabinayak Guthi to eat a feast by conducting pujas, festivals and jatras from these lands.               

In the temple, the priests perform nishti puja in the morning and aarti in the evening. In particular, Tuesday is considered to be the auspicious or auspicious day to worship Ganesha. On this day, an artistic silver Ganesh idol is also kept. It is believed that Lord Ganesha will come to stay in the Ganesh temple on Monday evening. Therefore, for the comfort of God, it is also customary to oil the idol of Ganesha in the evening. 

  1. Kshyama Puja (Dampa Puja)

On the day of Machhindranath Ratharohan, a worship ceremony is performed from the house of the priest who is off the priest’s duty and from the house of the priest who takes the turn of the duty. From that day onwards, the turn of the priest of Karyabinayak and Mahakal is duly completed and the turn of another priest begins.

  1. Kachhi Dhe Puja

Every year in the month of Baishakh, the priests of Shri Karyabinayak Ganesh Guthi have a tradition of having a feast by keeping kachhi dhe (kerau kosa), worshiping Shri Karyabinayak Ganesh.

  1. Satu Puja:

After the start of Gunladharma in the month of Shravan every year, it is customary to worship Satu by making 108 watts chaitya of Satu (flour). After the puja is over, there is also a tradition of eating a feast by the priest of Karyabinayak Guthi in the form of the same Satu Prasad. 

  1. Ghatasthapana:

On the day of Ghatasthapana, there is a tradition of worshiping at the priest’s house and eating a feast for worship in Dashain.

  1. Nawami Puja:

Every year, on the Nawami day of Bada Dashain, there is a tradition of worshiping Nawami puja (Chalan) in the house. There is also a tradition of giving a jar for worship from Shreekarya Binayak Ganesh Guthi to take Manakamana Mai (agan) from the house for the Bungmati Jatra on the night of that day.  

  1. Bali puja

On the night of Kartik Purnima (Sakimana Purnima), worship is performed by taking the original Ganesha idol to the Vinayak temple. There is a tradition of sacrificing sheep in front of the idol of Karyabinayak Temple at the time of worshiping Machhindranath in the morning. There is a tradition of worshipers eating food by keeping the meat of the sheep.

  1. Dishi Puja 

The idols of various gods and goddesses are made up of flour and worshiped for three days, including Navami, Dashami, and Ekadashi in the month of Poush. 

  1. Swancha Puja 

Swancha Puja is performed after Shri Panchami. Swancha Puja is performed for two days, on the first day, swancha puja is performed at the agan ghar and a feast is eaten, and the next day, there is a tradition of worshiping swancha in the Karyabinayak temple and eating a feast by the priests.   

  1. Sa: Sa Puja 

Sa:Sa puja is performed before Fagu Purnima. After the puja, there is a tradition of offering sweets to the priest of Karyabinayak Guthi and offering a feast.   

  1. Paaha Charche Puja

Every year in the month of Chaitra, there is a puja. There is a tradition that the priest of Binayak Ganesh Guthi eats a feast after performing pahan charche puja.  

  1. Karyabinayak Ganesh’s Jatra 

On the day of Ghode Jatra (Aunsi), it is the day of the Jatra of Karya Vinayak Ganesh. On that day, the people of Bungmati worship Ganesha and eat a feast and in the afternoon, the tradition of sacrificing the buffalo by performing government worship by the local ward office also occurs on the same day.

In the evening, the priests of the Guthi take out the original Ganesh from the priest’s house and bring it to the Ganesh Mandal of Bhunna Chaur, after removing the idol from the khat bisai, khat, the idol is brought to the temple.

After worshiping in the temple, the idol is again kept on the cot and circumambulated in the Bungmati settlement. During this time, jatra is celebrated by playing ‘Ka’, ‘Baja’, ‘Nai Khih Baja’, Bhajan, Dheeme Baja, and Dhah Baja.  After walking around the settlement, the jatra ends after bringing the deity to the priest’s house. 

  1. Paru Puja 

There is also a tradition of changing the turn of the priest by eating a feast after worshiping Paru the next day of the jatra.  

Read Story of other places of Bugmati


Shri Karyabinayak Pujari Guthi

कार्यविनायक मन्दिर  

वक्रतुण्ड महाकाय सूर्यकोटि समप्रभ

निर्विघ्नं कुरू मे देव सर्वकार्येषु सर्वदा

नमस्कार ! हजुरलाई स्वागत छ।

तपाई काठमाडौँ उपत्यकाभित्र बागमती प्रदेशको ललितपुर जिल्ला, ललितपुर महानगरपालिका वडा नं २२, बुंगमती स्थित श्री कार्यविनायक गणेश मन्दिरमा विराजमान हुनुहुन्छ।


मन्दिरको इतिहास 

काठमाडौं उपत्यकाको प्रसिद्ध चार विनायक मध्ये कार्यविनायक पनि पर्दछ। त्यसमध्ये अरु विनायकहरु चोभारको जल विनायक, भक्तपुरको सुर्य विनायक र काठमाडौंको अशोक विनायक हुन्।

भक्तजनहरुको कार्य सिद्धि हुने भएकोले भक्तजनहरु आफ्नो अधुरो कार्य र नयाँ काम सुरु गर्नु अघि कार्य सिद्द गरूँ भनि पुजापाठ गर्ने गर्छन। श्री कार्य विनायक गणेशको सुरुवात कसरी भयो भन्ने सम्बन्धमा एउटा किम्बदन्ती जोडिएको छ। नेपाल मण्डलमा बाह्र वर्ष पानी नपर्दा, नेपाल मण्डलमा अनिकाल र खडेरी भइ, यहाँका बासिन्दा बाँच्न र जीवनयापन गर्न अति नै कष्टकर भएको थियो। यस नेपाल मण्डलमा भएका बासिन्दाको साझा समस्या समाधान गर्न भक्तपुरका राजा नरेन्द्र देव, काठमाडौँका तान्त्रिक गुरु ‘बन्धुदत्त’ र ललितपुरका ललित ज्यापू समेत गरि तीन जना मिलि पानी पार्न, सहकाल देवता रातो मच्छिन्द्रनाथ नेपाल मण्डल ल्याउन कामारुप कामक्ष्य (हाल भारतको आसाम) जान अगाडी यस ठाउँमा कार्य सिद्ध पुजा गरि रातो मच्छिन्द्रनाथ नेपाल मण्डल ल्याउन सफल भएको हो।  त्यसैबेला देखि यस ठाउँमा पुजा पाठ गर्नाले कार्य सिद्ध हुन्छ भन्ने जनविश्वास भएको हो।

कार्यविनायकमा पाइएको शिलापत्र अनुसार नेपाल संवत ७८१ (सन् १६६१) चैत महिनाको कृष्ण सप्तमी विहिवारका दिन बुंगमतीका नाइके पुर्णसिंहको मातहतमा ११ जना बाँडा ( शाक्य) समुदायका स्थानीय वासिन्दाहरुको चतुर्दर्शी गुठीबाट यस मन्दिर (देवस्य) बनाई कार्यविनायकको विधिवत स्थापना भएको हो । यस बेला पाटनमा भर्खरै श्री निवास मल्लको शासन सुरु भएको थियो।

इतिहासमा नेपाल संवत् ५०१ ( सन् १३८०) मा लेखिएको कवि धर्मगुप्तको ‘रामाङ्क’ नाटिकामा सर्वप्रथम बुंगमतीको यस कार्यविनायकको उल्लेख भएको पाइन्छ । यद्यपि लिच्छविकालको नरेन्द्रदेवको पालामा कामारुप कामक्ष्यमा मच्छिन्द्रनाथ लिन जादा यहाँ कार्यसिद्धि पुजा भएको जनश्रूति रहेको पाइन्छ ।

मन्दिरको मुल गेटमा चन्द्र र सुर्यको आकृति कुँदिएको छ भने त्यसको ठिक तल कुमार र गणेशको काठमा आकृति कुँदिएको छ र अन्तिममा कलश छ। भित्र प्रवेस गरेपछि दायाँतर्फ पूजाको समान राख्ने पाटी रहेको छ। बायाँतर्फ भने भजन गाउने र विभिन्न बाजा बजाउन मिल्ने भजन कक्ष रहेको छ। सिधै अगाडी चाहिँ कार्यविनायकको मूल मन्दिर रहेको छ। मूल मन्दिरको अगाडी कार्यविनायक वा गणेशको वाहन मुशक देख्न सकिन्छ। स्तम्भसंगै भने चम्पादेवी माताको मुर्ति अवस्थित छ। स्तम्भको पश्चिमतर्फ जलविनायकको मुर्ति र मुर्तिको प्रतिमा पनि रहेको छ। यहाँ विराजमान जलविनायक भगवानको बारेमा एउटा रोचक किम्बदन्ती पनि रहेको छ। जसअनुसार नख्खु खोला आफ्नो प्राकृतिक धार परिवर्तन गरि बुंगमतीको सोह्रखुट्टे हुँदै कार्यविनायकतिर बग्यो भने जलविनायक भगवान बुंगमती कार्यविनायकको उक्त मुर्तिमा विराजमान हुनुहुनेछ।

नजिकै दियो बाल्ने ठाउँ पनि रहेको छ। यहाँ दियो बालेर कार्यविनायक र अरु भगवानलाई सम्झेर पुजा गर्ने चलन रहेको छ। अग्नि देवतालाई साक्षी राखेर बालेको दियोले अन्धकारलाई हटाएर उज्यालो वा स्वच्छ भावनाका साथ कार्य पूर्तिको कामना राख्न सकिन्छ। दियो बाल्ने ठाउँमा पुरातात्विक धुनी छ जसमा अग्नि कुण्डमा २४ सै घण्टा र ३६५ दिन नै ज्वाला हुन्छ र यसको खरानी तिलक लगाउने चलन पनि छ। खरानीको टिका र यसलाई शरीरमा लगाउँदा चर्म रोग निवारण हुने जनविश्वास रहेको छ।


मूल मन्दिर

यो मन्दिर सानो आकारमा प्यागोडा शैलीमा बनेको छ जसको जिर्णोद्वार समय समयमा भइरहेको छ। मन्दिरको छानाको चारैतर्फको कुनामा चतुर महाराजको मुर्ति झुन्ड्याइएको छ जसको दुवै पाटामा महाराजको आकृति कुँदेको देख्न सकिन्छ। यो मूर्तिले मन्दिरको रक्षा गर्ने विश्वास गरिन्छ। केहि भक्तजनहरुले कार्यको पूर्ति वा सिद्धि भएपछि दर्शन गर्ने हुनाले कार्यविनायकलाई ‘सिद्धि विनायक’ भनेर पनि भन्ने गर्छन।

यस मन्दिरभित्र प्राकृतिक रुपमा बनेको गणेश आकार भएको शिलामा पुजा हुने गर्दछ। यो मन्दिरमा मूल गणेशको मुर्ति चाहिँ वर्षको दुइ पटक राख्ने चलन छ। वर्षको एकपल्ट सकिमना पुर्णिमाको दिनमा यो मुर्ति ल्याएर स्थापित गरिन्छ भने अर्कोपल्ट घोडा जात्राको दिन मूल गणेश मुर्तिलाई कार्यविनायकको खटमा राखी बुंगमती बस्तीको परिसरमा घुमाइन्छ।


श्री कार्यविनायकको शक्ति 

श्री कार्यविनायक गणेशको पुजापाठ र दर्शन गर्नाले आफ्नो शुद्ध मनले चिताएको कार्य सिद्ध हुने जनविश्वास लोकप्रिय रहेको छ। त्यसैले भक्तजनहरुको आफ्नो अधुरो काम र नयाँ कार्य सुरु गर्दा कार्य सिद्ध होस् भनि पुजापाठ र प्राथना गरिन्छ।


कार्यविनायक क्षेत्रको बारे

करिब ६२ रोपनी जति भूभागमा फैलिएको, श्री कार्य विनायक क्षेत्रको पूर्वमा नख्खु खोला, दक्षिणमा बुंगमती बस्ती, उत्तरमा खोकना र पश्चिममा बागमती नदी पर्दछन। यस छेत्रमा विभिन्न जातजातिका रुख र जडीबुट्टी पाइन्छ।  कार्यविनायक गणेशको अगाडी करिब दुइ सय फीट गहिरो भीरपाखो रहेको छ। यस क्षेत्रको पश्चिम र दक्षिणतर्फको भू-भाग बर्सेनी पहिरो गइ नास हुने सम्भावना भएकाले यसको संरक्षणका लागि सम्बन्धित निकायबाट पहल हुनु जरूरी छ। यस छेत्रमा विभिन्न ठाउँबाट बनभोजको लागि धेरै मानिसहरु आउने गर्नुहुन्छ। बनभोज कार्यक्रम प्राय जसो कार्यविनायक छेत्रको पाटी पौवा र चौरमा गरिन्छ।

बुंगमतीका स्थानियहरुले यस ठाउँलाई गलेे भन्दछन् जसको अर्थ जङ्गल भन्ने बुझिन्छ। त्यसैले कार्यविनायक एक प्रसिद्ध बनभोज गर्ने स्थल पनि हो । हाल यहाँ प्रथमपुरविहारसँग जोड्ने झोलुङ्गे पुल पनि निर्माण भएको हुँदा आन्तरिक पर्यटकहरुको चहलपहल बढेको पाइन्छ।


कार्यविनायक क्षेत्रका पवित्र स्थलहरु


१। करुणा तिर्थ

प्रथमपुर महाविहार ‘दे पोखरी र मच्छिन्द्रनाथ मन्दिर’ को ढुंगे धाराबाट आउने पानी र बुंगमतीको ढोकापिनी पोखरीबाट आउने पानी मिसिने दोभानलाई ‘करुणा तिर्थ’ भनिन्छ। यहि तीर्थको छेउमा कार्यविनायक गणेश विराजमान हुनुहुन्छ। मन्दिरको दक्षिण खोंचतिर अवस्थित करुणा तिर्थ बगेर बागमतीमा मिल्छ।


 २। ज्ञान कुण्ड

मन्दिरको उत्तर पश्चिम कुना, अमल डोलमा ज्ञान कुण्ड छ।  यसको जलले गणेशलाई बिहान-बिहानै स्नान गर्ने गरिन्छ। 


जात्रा र पुजा पर्वहरु 

श्री कार्यबिनायक गणेश गुठीबाट परम्परादेखि चलिआएको कार्यबिनायक गणेशको पुजा, पर्व र जात्रा संचालन गर्दै आएका छन्  यी पुजा, पर्व र जात्राहरु संचालन गर्नको लागि श्री कार्यबिनायक गणेशको नाममा दाताहरुले केही जग्गाहरु पनि राखी दिएका छन्। ती जग्गाबाट श्री कार्यविनायक गुठीका पुजारीहरूले कुट बाली उठाई रित पुर्वक पुजा, पर्व र जात्राहरु संचालन गरि कार्यविनायक गुठीका पुजारीहरूले भोज खाने परम्परा चलिआएको छ।

मन्दिरमा पुजारीहरुबाट बिहान निष्टी पुजा हुन्छ भने बेलुका आरती हुन्छ। बिशेष गरी, गणेशलाई पुज्ने शुभ वा मंगल दिन, मंगलबार मानिन्छ। उक्त दिनमा कलात्मक चाँदीको गणेश मुर्ति पनि राख्ने गरिन्छ। सोमबार बेलुका गणेश मन्दिरमा गणेश भगवान बास बस्न आउने जनविश्वास छ। त्यहि भएर, भगवानको आरामका लागि, बेलुका गणेशको मुर्तिलाई तेल लगाउने पनि चलन रहेको छ।


१ । क्षमा पुजा (दंपा पुजा)

मच्छिन्द्रनाथ रथारोहणको दिनमा आगन घरमा पुजारी पालो सकेको पुजारीको घरबाट र पुजारी पालो लिनेको घरबाट पुजा राखी एक वर्ष कार्यविनायक गणेशको पुजापाठ गर्दा केहि गल्ति भएमा क्षमा गरी दिनु भनि आगन घरमा पुजापाठ गरिन्छ। उक्त दिनबाट कार्यविनायक र महाकालको पुजारी पालो विधिवत रुपमा पालो सकिने र अर्को पुजारीको पालो सुरु हुने गर्दछ।


२ । कछी धे पुजा 

प्रत्येक वर्षको बैशाख महिनामा कछी धे (केराउको कोसा) राखी, श्री कार्यविनायक गणेशको पुजा गरी श्री कार्यविनायक गणेश गुठीका पुजारीहरुले भोज खाने परम्परा चलिआएको छ ।


३ । सतु पुजा:

प्रत्येक वर्षको श्रावण महिनामा गुँलाधर्म सुरु भइसकेपछि सतु (पिठो) को १०८ वाट चैत्य बनाई, सतु पुजा गर्ने चलन छ । पुजा सकेपछी त्यही सतु प्रसादको रुपमा, कार्यविनायक गुठिका पुजारीले ग्रहण गरी भोज खाने परम्परा पनि चलिआएको छ।


४ । घटस्थापना:

दशैंमा पुजाको लागि घटस्थापनाको दिनमा पुजारीको घरमा जमरा लगाई पुजापाठ गरी भोज खाने चलन पनि चलिआएको छ।


५ । नवमी पुजा:

प्रत्येक वर्षको बडा दशैंको नवमीको दिनमा आगन घरमा नवमी पुजा (चालं) पुजा गर्ने चलन पनि चलिआएको छ। उक्त दिनको राती बुंगमती जात्राको लागि मनकामनामाई आगन घरबाट निकाल्न श्री कार्य विनायक गणेश गुठीबाट पुजाको लागि जाँड दिने परम्परा पनि चलिआएको छ।


६ । बलि पुजा 

कार्तिक पुर्णिमा (सकिमना पुर्णिमा) का राती कार्य विनायक मन्दिरमा मूल गणेश लगि पुजा पाठ गरिन्छ।  बिहान मच्छिन्द्रनाथलाई निष्टी पुजा गर्ने समयमा कार्यविनायक मन्दिरको मुर्तिमा भेडाको बलि दिने परम्परा छ। उक्त भेडाको मासु राखी पुजरीहरुले भोज खाने परम्परा चलिआएको छ।


७ । डिसी पुजा

पिठोको विभिन्न देवी देवताको आकृतिहरु बनाई आगन घरमा पुष महिनाको नवमी, दशमी, र एकादशी गरि तीन दिन पुजापाठ गरिन्छ।


८ । स्वान्छा पुजा

श्री पंचमी पछि स्वान्छा पुजा गरिन्छ। स्वान्छा पुजा दुइ दिन गरिन्छ, पहिलो दिन आगन घरमा स्वान्छा पुजा गरि भोज खाइन्छ भने भोलिपल्ट कार्यविनायक मन्दिरमा स्वान्छा पुजा गरि पुजारीहरुले भोज खाने परम्परा चलिआएको छ।


९ । स : स पुजा 

फागु पुर्णिमा भन्दा अगाडी स : स पुजा गरिन्छ। उक्त पुजा सकेपछि कार्यविनायक गुठीको पुजारीलाई मिठाई प्रसाद राखी भोज खुवाउने परम्परा चलिआएको छ।


१० । पाहँ चर्हे पुजा

प्रत्येक वर्षको चैत महिनामा पाहँ चर्हे पुजा हुन्छ। पाहँ चर्हे पुजा गरि कार्य विनायक गणेश गुठीका पुजारीले भोज खाने परम्परा चलिआएको छ।


११ । कार्यविनायक गणेशको जात्रा 

घोडा जात्रा (औंसी) को दिनमा कार्य विनायक गणेशको जात्रा हुने दिन हो । उक्त दिनमा बुंगमती बासीले गणेशको पुजापाठ गरि भोज खानुहुन्छ र दिउँसो वडा कार्यालयबाट सरकारी पुजा गरि राँगाको बलि दिने परम्परा चलिआएको छ।  बेलुका गुठीका पुजारीहरूले पुजारीको घरबाट मूल गणेश निकाली खटमा राखी भुन्न चौरको गणेश मण्डलसम्म ल्याई, खट बिसाई, खटबाट मुर्ति निकाले पछि मुर्ति मन्दिरमा ल्याइन्छ। मन्दिरमा राखी पुजा गरि फेरी मुर्तिलाई खटमा राखी बुंगमती बस्तीमा परिक्रमा गराइन्छ। सो क्रममा ‘ काँ ‘,बाजा, ‘नाय खि: बाजा’, भजन, धिमे बाजा र धा: बाजा बजाई जात्रा मनाइन्छ।  बस्तीमा घुमाई सकेपछि पुजारी घरमा देउता लस: कुश गरि भित्र्याए पछि जात्रा समापन हुन्छ।


१२ । पारु पुजा 

जात्राको भोलिपल्ट पारु पुजा गरि भोज खाइ पुजारी पालो फेर्ने परम्परा पनि चलिआएको छ।



श्री कार्यविनायक पूजारी गुठी

Our Supporters


Discover exactly where it is on the map


Share your thoughts

0 Discussion
Inline Feedbacks
View all comments